بچه ها من میخواستم یه چیزی به اساسنامه در مورد گروه یاهو اضافه کنم گفتم اول نظر شما رو بدونم. میخواستم اضافه کنم که یکی از شرایط عضویت در گروه یاهو اینه که شخص از خودش عکس بذاره. منطقم هم اینه که اگر کسی میخواد مزیت دیدن عکسهای دیگران رو پیدا کنه باید در مقابل این ریسک رو بکنه که عکسهاش از طرف بقیه دیده بشه و اگر به نظرش خیلی ریسکه پس نمیشه عکسهای بقیه رو هم ببینه. نظر شما چیه؟ بیشترش هم برای حفظ امنیت و حریم خصوصی اعضاست و اینکه کسی از عضویت اینجا سو استفاده نکنه. اینو اگر تصویب بشه به اعضای فعلی هم میخوام تعمیم بدم.
تکمیل ۱. ببینید من این بحثی که شروع کردم ذهن خودم رو چند وقتیه که مشغول کرده. که چطور میشه ضریب اطمینان افراد رو توی گروه بالا برد. تا جایی که هرکسی میاد و وزن خودش رو به روز میکنه و میره خوب اشکالی نداره. حتی اگر کسی اون چیزی که میگه نباشه. اما چون گروه خوبی داریم و افراد به هم اعتماد دارند من میخوام حتی الامکان موقعیتی باشه که بشه اطمینان کرد که اعضا همونی هستند که میگن. مثلا آزی یه آقای تپلی ۴۰ ساله نیست. واسه اینکه افراد میخوان قرار بذارن٬ چت کنند٬ دسترسی به گروه یاهو داشته باشند. حالا نمیدونم اینو چطور میشه اصلا چک کرد. مثلا من بگم هرکس میخواد عضو بشه باید اسم و هویت واقعیش رو من بدونم و یه جوری به من ثابت کنه که خودشه؟ مثلا عکس از دوتا کارت شناساییش بگیره به من بفرسته؟ اینو فقط برای گروه یاهو بذاریم؟ واسه اینکه من وقتی حرف بالا رو در مورد عکس گذاشتن توی گروه یاهو زدم منظورم عکس بی کله یا بدون صورت افراد هم بود. برای اینکه بقیه عکس معمولی گذاشته اند که معنیش اینه که به گروه اطمینان کرده اند. اگه فردی اینقدر اطمینان نداره بهتره که این حق رو هم طلب نکنه که بقیه بهش اطمینان کنند.
یه کار دیگه هم اینه که خوب گروه یاهو رو جمعش کنیم یا عضویتش رو سخت تر بکنیم(مثلا ۶ ماه یا دوتا ستاره) که هرکسی عضو میشه واقعا زحمت کشیده باشه وخوب اینجوری احتمال عضویت آدم قراضه کمتر میشه. بعد هم بگیم یا عکس معمولی میذارید یا عضویت باطل میشه. شما پیشنهاد بهتری دارید؟ خواهش میکنم شرکت کنید توی بحث واسه اینکه وقتی گروه بزرگ میشه خواهی نخواهی این مسائل ممکنه پیش بیاد و بهتره آدم از الان فکر کنه راجع بهش.
تکمیل ۲. وای وای وای...من دیشب رفتم خوابیدم اینجا شهر امن و امان بود. امروز بعد از صبحانه روز تعطیل آمدم میبینم خون و خون ریزی شده. یه عده دارن میرن٬ یه عده دارن استعفا میدن. بابا یواش! مگه من چی گفتم؟! نظرتون رو پرسیدم. چیزی نشده که هنوز! نظرتون رو پرسیدم ببینیم چکار کنیم. خوب هرکس هرچی به ذهنش میاد میپرسه. بعد به نتیجه میرسیم دیگه. من اگه اینو میگم واسه اینکه علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. سارا جان من به تو یا هیچ کس دیگه شک ندارم. قبل از شما هم بی کله و عکس ریز توی گروه بوده یا بچه هایی که عضو هستند و اصلا عکس ندارند. اما من وظیفه خودم میدونم تا جایی که از دستم برمیاد کاری کنم که انسجام یه همچین گروه خوب و مشتی به دلایل قابل پیشگیری از بین نره چون واقعا حیفه. بعد هم ماها یه کاری رو شروع کردیم خوب پیش از این نبوده و طبیعتا باید چم و خم کار رو هم همینطور که جلو میریم دست بگیریم و همفکری کنیم و حلش کنیم. مثلا گروه تا مدتها اساسنامه نداشت. بعد دیدیم نمیشه اینجوری به هم میریزه...من پیشنهاد دادم و نظر خواهی کردم و تصویب شد و الان اعضای جدید هم میخوننش و اگر موافق هستند میان وارد گروه میشن. بعد هم من خواهش میکنم نکته ای که همتون بهش توجه کنید اینه خود بنده که مثلا جون خودم مستعار نویسی میکنم یه عکس تمام قد و گنده در سایزها و اندازه های مختلف توی اون گروه دارم. یعنی اگر بحث اعتماد کردن باشه من عملا به تک تک شماها اعتماد دارم وگرنه نمیگذاشتم عکسم رو. قدیمی ها میدونند که گروه یاهو اصلا فکر من نبود. یه پیشنهادی بود از طرف اعضای گروه که همه استقبال کردند و انجام دادیم. و به نظر من هم جای خوبیه. فقط حرف سر اینه که با خرد جمعی و با در نظر گرفتن شرایط جمعی گروه به یه اجماعی برسیم که همه موافق باشند و اداره جمع روان و راحت پیش بره و گروه از هدف اصلیش که ایجاد حلقه حمایتی هست دور نشه. من خواهش میکنم نه نوا از گروه بره بیرون٬ نه سارا بهش بربخوره٬ نه کسی مساله رو شخصی بگیره. من دارم برای یه چیزی که خودمون فکر کردیم بودنش بهتر از نبودنشه از خودمون نظر میپرسم که چه جوری باید اداره اش کنیم. تو رو خدا مساله رو از بالا نگاه کنید که بتونیم به نتیجه ای برسیم که هم برای منی که اینجام خوب باشه هم برای شمایی که اروپا و ایران و بقیه جاها هستید.
تکمیل ۳. ببینید من میخوام یه کمی مساله رو باز کنم. گروه ماه بالای ۵۰ عضو داره. هر هفته هم هم من یکی دو تا تقاضای عضویت میگیرم. این باعث افتخار منه و نشونه کار خیلی خوب اعضای گروهه و هماهنگی عالی که قطعا به مدد شعور تک تک اعضا پیش اومده. اما نکته ای که باید بهش توجه کنیم اینه که اداره گروه بزرگ با اداره گروه کوچیک فرق میکنه. برای اداره گروه بزرگ باید سیستم وجود داشته باشه. و سیستم هم با قانونمندی و اساسنامه ای که با رای اکثریت به تصویب رسیده به وجود میاد. و در نتیجه اداره گروه رو منضبط و در عین حال شفاف میکنه. یعنی الان مثلا کاملا مشخصه چرا اعضا از گروه حذف میشن و کسی نمیاد یه لحظه هم بگه انار با فلانی بد بود! و کسی هم اگر غیر فعال بشه بهش برنمی خوره. اینجوری گروه از حالت "فرد مداری" به " قانون مداری" تغییر میکنه که در نهایت هم برای بقای گروه بهتره و صد در صد مدیریت گروه هم راحت تره. این حتی توی اداره شرکتها هم صادقه توی قانون کار ایران ضوابط اداره یه شرکت وقتی بالای ۵۰ نفر نیروی کار داره فرق میکنه با وقتی زیر ۵۰ نفر. یا برای همین هم هست که مثلا شرکتهای فامیلی اگر میخوان بزرگ بشن و بمونند باید از حالت اداره شرکت بر اساس اعتماد فردی به حالتی برن که افراد توی یه سیستم مشخص و شفاف عمل کنند و دیگه مجبور نباشند افراد نه اختیار زیادی داشته باشند و نه مسئولیت زیادی قبول کنند. علت اینکه من اینهمه بر اساسنامه داشتن تاکید میکنم و حتی شاید به نظر شما زیادی به همه چیز مشکوکم اینه که میخوام سیستم این گروه از پایه درست باشه و در نتیجه پایدار.
تکمیل ۴. خوب من میخوام از حرفهای شما نتیجه بگیرم و بحث رو ببندم. به نظر میاد تعیین هویت افراد کار عملی نیست. هیچ کدوم از کارهای رایج نمیتونه ضمانت صد در صد بده. با توجه به این که عضویت در گروه یاهو پیش شرط داره و لازم داره یکی براش زحمت بکشه خودش یک فیلتر مقدماتیه که هرکسی فقط به خاطر عضویت یاهو نیاد عضو بشه. حالا اگر کسی انقدر حوصله داشته باشه که سه ماه تموم بره و بیاد و راجع به وزن و هیکلش دروغ بگه و ستاره هم بگیره دیگه این چیزی نیست که من یا هیچ کس دیگه بتونیم پیشگیری کنیم. بنابراین من با توجه به بازخوردهای شما این فکر رو میذارم کنار.
اما کلا در مورد عکس گذاشتن...هرکاری یه سری ریسک داره و یک سری نفع. عکس گذاشتن در اینترنت مثل چت کردن یا قرار وبلاگی گذاشتن یا هرکار دیگه ای ریسک داره. ولی در عوض نفع عضویت گروه یاهو هم مسائلی مثل ایجاد انگیزه٬ پیوند بیشتر با اعضای گروه٬ دیدن پیشرفت بقیه٬ تشویق شنیدن از بقیه و ...هست. حالا هرکسی میاد بر اساس سیستم ارزشی خودش میسنجه که آیا نفعش به ضررش میچربه یا نه. من شخصا برای خودم ارزشمنده که عکسم اونجا باشه. شماها ببینید. خوشحال میشم راجع بهش نظر بدید و ذوق میکنم که بیام پیشرفتم رو به شماها نشون بدم. اولین فکری که بعد از پایان مسابقه ام میکنم اینه که برای شماها از مدالم عکس بگیرم٬ میرم عکسهای پیشرفت شماها رو نگاه میکنم و قلبم میشکفه٬ وقتی میرم میدوم صورتهای شما رو یادم میارم و انگیزه میگیرم٬ از وقتی عکسهاتون رو دیده ام جای بیشتری توی قلبم دارید. حتی اونایی که صورتشون رو ندیده ام برام باز دیدنشون از ندیدنشون بهتر بوده....به این دلایل من عکسم رو میذارم و دلم میخواد عضو اون گروه باشم. چون میتونم وقتی اسم شما رو میبینم صورتتون رو مجسم کنم و برام تصویرتون کاملتره. این دو دوتا چهارتاییه که هر کدوم ما باید بکنیم و ببینیم ارزشش رو داره یا نداره.
تنها شرطی که من اضافه خواهم کرد همونه که اول گفتم. هرکسی عضو گروه یاهو میشه باید عکس بذاره.
من تصمیم گرفتم عکس بدون سر یا با صورت محو شده رو ممنوع نکنم اما تشویق هم نمیکنم. به همین دلیل که بقیه اعضا دارند به من اعتماد میکنند بهتره که من هم سعی کنم بهشون اعتماد کنم. اما اگر نمیتونم یا نمی خواهم هم طبق شعار "یه ذره بهتر از هیچیه" همون بهتر از بدون عکس بودنه. واسه اینکه تنها اثری که این گروه داره اینه که مساله رو شخصی میکنه و از بعد دوستی وارد میشه و دلهامون رو یکی میکنه و در نتیجه اراده مون قوی تر میشه. دوست دارم این حالت بمونه. حیفه سر نصف صورت و کله من و شما از بین بره. هر عضوی خودش سبک و سنگین کنه. عکسی بذاره که فردا اگر توی صفحه اول نیویورک تایمز چاپ شد هم باعث آبرو ریزی نباشه ( حالا به جز اینکه تپله!:)) و همونطور که در مورد بقیه زندگیش مسئوله اینجا هم باشه.
من نظر خودم اینه که آدم اگر زیادی ریسک گریز باشه درسته که صدمه نمیبینه اما خیلی تجربه ها رو هم از دست میده. نظر خود منه.
دیسکلیمر: این پست از اول تا آخرش نه کنایه به کسی بود نه منظور کسی خاصی بود. انار اگر حرف خاصی بخواد به کس خاصی بزنه میره مستقیم به خودش میگه. شما اگر جایی از این پست خودتون رو میبنید دلیل نمیشه که داره به شما کنایه زده میشه. شخصی نکنید مساله رو.
پ.ن. آزی و اریس میشه یه ایمیل به من بزنید یا اینجا بنویسید که هدفتون از شروع برنامه دویدن چیه. یعنی میخواهید بتونید مثلا ۳۰ دقیقه بدوید یا اون خیلی مهم نیست. چقدر در روز و چند روز در هفته فکر میکنید بخواهید برین ورزش(واقع گرایانه)؟ هدفتون بیشتر شروع ورزش کردنه یا دویدنش مهمتره؟ بقیه هم اگه میخوان یه برنامه ای بنویسیم که با زندگی اکثریت جور باشه و فکر میکنند اون برنامه ۲۴ هفته ای به درد نمیخوره لطفا یه نظری بدن که اگه برنامه چه جوری باشه فکر میکنند عملیه.